Async in Dart (2) เดี๋ยวจะตอบให้ในอนาคต กับการใช้ Future

Blog-web_02-2
This entry is part 2 of 5 in the series Async-in-Dart-Series

ในบทที่แล้ว เราเกริ่นนำเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรมแบบไม่ประสานเวลาหรือ Asynchronous Programming และระบบผู้อยู่เบื้องหลังการรันโค้ดของภาษา Dart อย่าง Event Loop กันไปแล้ว

ในบทนี้ เราจะมาสอนวิธีการสร้าง Async แบบง่ายที่สุด นั่นคือการใช้งานคลาสที่ชื่อว่า "Future"

Future ฉันจะตอบให้แน่นอน..ในอนาคต

ในการเขียนโปรแกรม ปกติเราจะทำงานกับตัวแปรตรงๆ แต่มีเทคนิคหนึ่งที่สามารถสร้างตัวห่อหุ้มตัวแปรเพิ่มอีกชั้นหนึ่ง เรียกว่า "Wrapper" หรือ "Container" (หรือถ้าคุณเป็นสาย Functional Programming จะมองว่ามันเป็น Functor ตัวนึงก็ยังได้)

ถ้านึกไม่ออกให้นึกถึง List (หรือจะเป็น Map ก็ยังได้นะ แนวคิดเดียวกัน)

var wrapper = [123];

นั่นคือค่า 123 ถูกหุ้มอยู่ในตัวแปร wrapper ... ถ้าเราเรียกใช้ค่าผ่าน wrapper ตรงๆ แน่นอนว่าเราจะไม่ได้ค่า 123 ออกมา

ถ้าจะดึงค่าออกมาใช้ ก็ต้องเรียกผ่าน wrapper[0] ถึงจะได้ค่า 123 ออกมา

Future ก็คือ wrapper ชนิดหนึ่งที่หุ้มตัวแปรเอาไว้ แต่มีความสามารถเพิ่มเติมนั่นคือมันจะไม่ส่งค่ากลับมาในทันที แต่สามารถหน่วงเวลาเอาไว้ได้ (เลยเป็นที่มาของชื่อ future ยังไงล่ะ)

Future State


Future นั้นมีสเตจหรือสถานะอยู่ 3 แบบ

  • Uncomplete: ยังไม่เสร็จ กำลังรอข้อมูลส่งกลับมา
  • Completed with a value: เสร็จแล้ว! พร้อมค่าที่ได้กลับมาด้วย
  • Completed with an error: เสร็จแล้ว! แต่ Error นะจ๊ะ!!

ส่วนใหญ่นั้น Future จะใช้กับการ

  • หน่วงเวลา (delay)
  • โหลดข้อมูล เช่นเชื่อมต่อ API หรืออ่านข้อมูลจากไฟล์
  • หรือเหตุการณ์อะไรก็ตามที่โปรเซสนานมากๆ

วิธีสร้าง Future

ในภาษา Dart มีวิธีการสร้าง Future หลายวิธีมากๆ โดยแบบที่เบสิกที่สุดคือสร้างเหมือน Object ธรรมดาตัวหนึ่ง เพราะจริงๆ Future เองก็เป็นคลาสๆ หนึ่งเช่นกัน

var f = Future<int>(...)

โดยอ็อบเจค Future นั้นต้องการฟังก์ชันสำหรับสร้าง value กลับมา แบบนี้

var f = Future<int>((){
    return 100;
})

//หรือละ type ก็ได้
var f = Future((){
    return 100;
})

value

นอกจากการสร้างอ็อบเจคแล้ว เราสามารถสร้าง Future ด้วยกาใช้ factory value

var f = Future.value(100);

delayed

ถ้าไม่อยากตอบค่ากลับในทันที ก็สามารถหน่วงเวลาตอบกลับด้วย delay ซึ่งวิธีการสร้างก็คล้ายๆ กับการสร้างอ็อบเจค แต่ต้องกำหนดพารามิเตอร์เพื่อบอกระยะเวลาที่จะให้ดีเลย์ด้วย Duration

var f = Future.delayed(Duration(minutes: 1), (){
    return 100;
});

error

ในบางครั้ง การตอบค่ากลับก็มีข้อผิดพลาดขึ้นได้ (ถ้าเขียนแบบปกติก็คือการ throw Exception() นั่นแหละ)

var f = Future.error(Exception('เกิดข้อผิดพลาด'));

วิธีการดึงค่าออกมาจาก Future

อย่างที่บอกไปว่า Future นั้นเป็น wrapper จะใช้ค่าได้ต้องดึงค่าออกมาก่อน โดยมี 2 วิธี

ดึงด้วยเมธอด then()

ตามปกติการใช้ Future จะใช้เมื่อเราไม่รู้ว่าค่าจะถูกส่งกลับมาเมื่อไหร่ ดั้งนั้นเราจะต้องสร้างฟังก์ชันที่เรียกว่า "Callback" ซึ่งจะถูกรันเมื่อค่าถูกส่งกลับมา

var f = Future.value(100);
f.then((value){
    print(value);
});

โค้ดข้างบนเวลารันแล้วก็จะได้ค่า 100 ออกมา ซึ่งดูเผินๆ แล้วก็เหมือนกับการเขียนโค้ดแบบปกติ

แต่ถ้าเราเพิ่มโค้ดเข้าไป แบบนี้

print('start');

var f = Future.value(100);
f.then((value){
    print(value);
});

print('end');

คำถามคือเมื่อเราเอาไปรัน แล้วจะได้ผลอะไรออกมา?

ตามปกติเราก็มักจะคิดว่ามันจะรันตามบรรทัด แล้วรันออกมาได้แบบนี้

start
100
end

แต่ถ้าใครอ่านเรื่อง Isolates และ Event Loop ในบทที่แล้วแล้ว น่าจะเข้าไปได้ว่าฟังก์ชัน callback นั้นจะถูกแยกออกมาเข้าคิวรอรันอยู่ใน Event Loop โดยต้องรอรันโค้ดใน thread หลักให้เสร็จก่อน

ดังนั้น เวลาเอาไปรันแล้วจะได้ผลแบบนี้

start ─┬─ run in main thread
end   ─┘
100   ─── run in second thread

แล้วถ้าเราใช้ delayed ก็จะได้ผลเหมือนกัน แต่ถูกหน่วงเวลาเอาไว้

print('start');

var f = Future.delayed(Duration(minutes: 1), (){
    return 100;
});
f.then((value){
    print(value);
})

print('end');

ก็จะได้ผลแบบนี้

start ─┬─ รันในทันที
end   ─┘
100   ─── รันเมื่อผ่านไป 1 นาที

ลดรูป Future ด้วย await

ในบางกรณีเรามีการโหลดข้อมูลจาก API หลายๆ ต่อ เช่น

Future<Data1> loadData1(){
    ...
}

Future<Data2> loadData2(int id){
    ...
}

แต่มีปัญหาคือ การจะโหลด Data2 จะต้องใช้ค่าจาก Data1 ซะก่อน การโหลดข้อมูลเลยต้องเขียนแบบนี้

// โหลด data1 ให้เสร็จก่อน
loadData1().then((data1){
    var id = data1.id;
    // จากนั้นดึง id ออกมาแล้วเอาไปใช้โหลด data2 ต่อ
    loadData2().then((data2){
        //TODO
    })
})

แน่นอนว่าการเขียนอะไรแบบนี้ทำให้อ่านยากมาก ยิ่งถ้าต้องมีการโหลด data ต่อๆ กันหลายๆๆๆ ทอด โค้ดก็จะซ้อนๆ กันเข้าไปเรื่อยๆ

แต่ถ้าเราใช้คีย์เวิร์ด await (และ async) มาช่วย ก็จะทำให้เขียนโค้ดง่ายขึ้น วิธีการใช้งานก็คือวางคีย์เวิร์ด await ไว้หน้า Future โค้ดทั้งหมดจะถูกแปลงเป็นสไตล์ sync ได้ง่ายๆ โดยมีข้อแม้คือการใช้ await จะต้องอยู่ในฟังก์ชัน async เท่านั้น

void main() async {
    var data1 = await loadData1();
    var id = data1.id;
    var data2 = await loadData2(id);
    //TODO
}

จะเห็นว่าการใช้ await และ async นั้นทำให้เราใช้งาน Future ได้ง่ายขึ้นมากๆ แต่ๆๆๆ มีเรื่องสำคัญที่ต้องจำไว้เวลาใช้ คือ...

การใช้ await ไม่ใช่การแปลงให้โค้ดที่เคยทำงานแบบ Asynchronous กลับมาทำงานแบบ Synchronous นะ!! มันยังทำงานแบบ Asynchronous เหมือนเดิมนั่นแหละ
แค่รูปแบบการเขียนมันถูกแปลงให้มาอยู่ในรูป sync เท่านั้นเอง เบื้องหลังเวลารัน มันทำงานเหมือนตอนเขียนด้วย then() ทั้งหมดนะ คอนเซ็ป Isolates และ Event Loop ก็ยังอยู่ทั้งหมด เวลาใช้งาน ต้องจำไว้ดีๆ ล่ะ

Error Handlering

นอกจากการตอบค่าคืนแบบปกติ เราสามารถสร้าง Error กลับมาได้ด้วย เช่น

var f = Future((){
    if(...){
        throw Exception('อุ๊ปส์ มีข้อผิดพลาดเกิดขึ้น');
    }
    return 100;
});

ทีนี้ เมื่อเราสร้าง Error ได้ เราก็ต้องมีการดัก/รับมือ Error ที่เกิดขึ้น แบบนี้

  • ถ้าใช้ then เราสามารถกำหนด catchError ต่อได้
  • ถ้าใช้ await ไม่มีคำสั่งแบบ catchError แต่เราใช้ try-catch แบบธรรมดาคลุมโค้ดตรงนั้นได้เลย
var future = Future(...)

//แบบ then-catch
future.then((data){
    print('ได้รับข้อมูลเรียบร้อย $data');
}).catchError((error){
    print('ไม่สำเร็จล่ะ เพราะ $error');
});

//แบบ await
try{
    var data = await future;
    print('ได้รับข้อมูลเรียบร้อย $data');
} catch(error) {
    print('ไม่สำเร็จล่ะ เพราะ $error');
}

Future Chaining

การใช้ Future นั้น คำสั่ง then จริงๆ มีการรีเทิร์นค่ากลับมาเรื่อยๆ เราสามารถสั่ง then ต่อกันได้หลายๆ ชั้น แบบนี้

var future = Future.value(10);

future.then((value1){   //value1 is 10
    return value1 + 20;
}).then((value2){       //value2 is 30
    return value2 * 2;
}).then((value3){       //value3 is 60
    return value3 + 100;
}).then((value4){       //value4 is 160
    print(value4);
})

output

160

ข้อควรระวังคือเวลาเขียนต้อง then ต่อจากตัวเดิมเสมอ ถ้าไปเริ่ม then จาก Future ตัวเดิมก็จะได้ค่าตัวนั้นนะ

var f1 = Future.value(1);
//f1 is 1

var f2 = f1.then((x) => x + 1);
//f2 is 2

f1.then((value){
    print(value);
});

f2.then((value){
    print(value);
});

f1.then((x) => x * 100).then((value){
    print(value);
});

f2.then((x) => x * 100).then((value){
    print(value);
});

output

1
2
100
200

unawaited

ถ้าเราเขียนโค้ดใน IDE บางตัวที่มีการเช็กโค้ดให้เราดีๆ การใช้คำสั่ง then อาจจะทำให้เราเจอ Warning แบบนี้ (Warning นะ ไม่ใช่ Error)

แล้วส่วนใหญ่ที่ IDE มันแนะนำให้แก้ก็คือการเติม await ลงไปข้างหน้าแบบนี้

await future().then(...);

ซึ่งพอเติมลงไป Warning ก็จะหายไป ว้าว! งั้นวิธีแก้แบบนี้ก็ถูกแล้วสินะ

ถูกอะไรล่ะ! มันไม่ Warning แล้วก็จริง แต่การทำงานของโค้ดเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงเลยนะ (แบบที่บอกไปแล้วไงว่า await คือคำสั่งที่ทำให้โค้ด async กลายเป็น sync)

เหตุผลที่ IDE มันแจ้ง Warning ก็เพราะจริงๆ แล้ว then รีเทิร์นค่า Future ตัวใหม่กลับมาเสมอ เมื่อมีค่ารีเทิร์นกลับมาแต่ไม่ใช้งาน มันเลยแจ้ง Warning ไงล่ะ

วิธีแก้คือการใช้ฟังก์ชัน unawaited มาครอบเอาไว้ แล้ว Warning ก็จะหายไป

import 'package:pedantic/pedantic.dart';

void main() {
    unawaited(
        future().then(...)
    );
}

แล้วทำไมการเติม await ลงไปถึงทำให้มันทำงานเปลี่ยนไป (ใครลองเราไปเขียนโค้ดเทส อาจจะพบว่าจะเติม await หรือไม่เติมก็ได้ผลเหมือนเดิมไม่ใช่เหรอไง)

ลองดูโค้ดนี้

Future
    .delayed(Duration(seconds: 2), ()=> 'A')
    .then(print);

Future
    .delayed(Duration(seconds: 4), ()=> 'B')
    .then(print);

Future
    .delayed(Duration(seconds: 1), ()=> 'C')
    .then(print);

output (ตัวเลขข้างหน้าเป็นหลักเวลา)

0|    1sec.  │    │
1| C  ─┘    2sec. │
2| A  ───────┘    │
3|               4sec.
4| B  ────────────┘
5|

สังเกตว่าจุดเริ่มต้นของ Future จะเริ่มพร้อมๆ กันหมด ตั้งแต่รันโปรแกรมเลย

แต่ถ้าเราเติม await ลงไป จะทำให้ Future แต่ละตัวต้องหยุดรอกันจนกว่าตัวเดิมจะรันเสร็จ แบบนี้

await Future
    .delayed(Duration(seconds: 2), ()=> 'A')
    .then(print);

await Future
    .delayed(Duration(seconds: 4), ()=> 'B')
    .then(print);

await Future
    .delayed(Duration(seconds: 1), ()=> 'C')
    .then(print);

output (ตัวเลขข้างหน้าเป็นหลักเวลา)

0|        │
1|        1sec.
2| A  ────┤
3|        │
4|        4sec.
5|        │
6| B  ────┤
7| C  ────1sec.  
8|

Next - ในตอนต่อไป

ในบทนี้เราสอนวิธีการสร้าง Future ไป ก็เหมือนกับการใช้งานตัวแปรแบบธรรมดาแต่ตอบค่าในอนาคต

ในบทต่อไปเราจะสอนคลาสอีกชนิดหนึ่งที่ใช้ตอบค่าในอนาคตเช่นเดียวกัน แต่สามารถตอบกลับได้หลายค่าและหลายครั้งมากๆ ไม่เหมือน Future ที่ตอบได้แค่ 1 ค่าเท่านั้น นั่นคือตัวแปรประเภท Stream

Series Navigation<< Async in Dart (1) รู้จัก Isolates และ Event Loop กับการทำงานไม่ประสานเวลากันAsync in Dart (3) ตอบค่าเป็นกระแสข้อมูลด้วย Stream >>
Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest

Recent Post

ปี2020, จริงๆ เราไม่ต้องใช้ jQuery แล้วก็ได้นะ

jQuery เป็นหนึ่งใน JavaScript Library ที่โด่งดังมาก (เมื่อ 10 ปีที่แล้ว) เรียกว่าในยุคนั้นแทบจะทุกเว็บจะต้องมีการติดตั้ง jQuery เอาไว้อย่างแน่นอน แต่เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป เบราเซอร์ใหม่ๆ ไม่มีปัญหาการรัน JavaScript ตั้งแต่ ES6 ขึ้นไปแล้ว การใช้งาน jQuery จึงลดน้อยลงเรื่อยๆ แต่ก็มีบางโปรเจคเหมือนกัน ที่เราต้องเข้าไปแก้โค้ดเก่าๆ ซึ่งเขียนด้วย jQuery เอาไว้ ในบทความนี้จะมาเปรียบเทียบว่าทุกวันนี้เราสามารถแปลง jQuery ให้กลายเป็น Vanilla

Vue3 มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง

Vue 3 เพิ่งเปิดตัวมาเมื่อเดือนที่แล้ว ซึ่งมาพร้อมกับฟีเจอร์ใหม่ๆ และสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป เรามาดูกันดีกว่า เขียนใหม่ด้วย TypeScript ภาษา JavaScript นั้นไม่มี Type ของตัวแปรทำให้เวลาเขียนโปรแกรมมีโอกาสเกิดข้อผิลพลาดเยอะ ดังนั้นการเขียนงานโปรเจคใหญ่ๆ คนเลยนิยมเปลี่ยนไปใช้ TypeScript แทน (ถ้ายังไม่รู้จัก TypeScript อ่านต่อได้ที่นี่) สำหรับ Vue 3.0 นี้ก็เป็นการเขียนใหม่ด้วย TypeScript แทน แต่เวลาเราเอามาใช้งาน เราสามารถเลือกได้ว่าจะใช้แบบ JavaScript ตามปกติ

สอนใช้ TypeScript ในโปรเจค Node.js + Express

Node.js กับ TypeScript Node.js เป็นหนึ่งในเฟรมเวิร์คยอดนิยมสำหรับเขียนโปรแกรมฝั่ง Backend แต่เพราะมันสร้างมาตั้งแต่ปี 2009 ยุคที่ JavaScript ยังเป็นเวอร์ชัน ES5 อยู่เลย โดยดีฟอลต์แล้ว Node.js เลยไม่ซัพพอร์ท TypeScript เลย ไม่เหมือนกับ Deno ที่เพิ่งสร้างขึ้นมาโดยซัพพอร์ท TypeScript เป็นค่า default ตั้งแต่แรก เพื่อชีวิตที่ดีกว่า มาเซ็ตโปรเจค Node.js + Express

UX UI Design เบื้องต้น Section 1 “พื้นฐาน UX UI”

จากที่เราได้รู้จักโลกของ UX UI ไปใน Section ที่แล้ว ใน Section นี้ เราจะมาเข้าใจให้ลึกขึ้นอีกนิด สำหรับ UX UI Design โดยมีคำกล่าวสั้นๆว่า UX คือ นามธรรม UI คือ รูปธรรม และในพื้นฐานแรก ที่เราจะมาเริ่มเรียนรู้คือ UI Design เคลียร์กันชัดๆ UI Design คืออะไร? นิยามของ

ทำยังไง? อยากให้ JavaScript เรียกฟังก์ชันในภาษา PHP เขียนโค้ดยังไงนะ

หนึ่งในคำถามที่เว็บโปรแกรมเมอร์มือใหม่ถามกันเยอะมากจนน่าจัดเก็บไว้เป็น FAQ เลยก็คือ "จะทำยังไงให้เราเรียกใช้ฟังก์ชันภาษา PHP จากสคริป JavaScript ได้" เช่นแบบนี้... <button onclick="<?php functionInPhp1(); ?>"> คลิกฉันสิ! </button> หรือแบบนี้... function functionInJs(){ let x = <?php functionInPhp2(); ?> } คำตอบคือ ด้วยการทำงานของเว็บที่ทำงานบนโปรโตคอล http นั้น...มันทำไม่ได้!! (แต่มีวิธีแก้

[How To] การติดตั้ง Google Maps for Flutter เบื้องต้น

วันนี้ผมจะมาแนะนำและวิธีการใช้งานเบื้องต้นของ plugin ที่น่าสนใจตัวหนึ่งที่มีชื่อว่า "Google Maps for Flutter" โดย plugin ตัวนี้จะให้ Google Maps ที่เป็น Widget มาให้เราได้เปิดใช้งานแผนที่ของกูเกิ้ล ขั้นตอนการติดตั้ง อันดับแรก เราต้องทำการขอ API Key ที่ลิ้งค์ https://cloud.google.com/maps-platform/ เมื่อเข้ามาหน้าเว็บไซต์แล้วให้เข้าไปที่ Console (ตรงขวามุมบนของหน้าจอ) สร้าง Project ของเราขึ้นมาก่อน เมื่อทำการสร้างเสร็จแล้วให้เปิดแท็บด้านขวามือ แล้วเลือกเมนูที่ชื่อว่า

UX UI Design เบื้องต้น Section 0 “โลกของ UX UI”

หากเปรียบเทียบการออกแบบ UX UI เป็นประตู ดังนั้น Designer คือผู้ที่ต้องแก้ไขปัญหา เพื่อให้ตอบโจทย์ผู้ใช้ ไม่ใช่คำนึงแค่ความสวยงามเท่านั้น โดยใน Sec.0 นี้ เราจะมองภาพง่ายๆแบบใกล้ตัว เช่น การออกแบบประตู ซึ่งการออกแบบ เราจะมีพื้นฐานด้วยกัน 4 อย่าง ดังนี้ พื้นฐานการออกแบบมี 4 อย่าง คือ การออกแบบหน้าตา (User Interface Design) :: หน้าตาของประตู

สอนวิธีเซ็ตโปรเจค TypeScript / มาใส่ไทป์ให้ JavaScript เพื่อลดความผิดพลาดในการเขียนโค้ดกันดีกว่า

ภาษา JavaScript นั้นเป็นภาษาที่เริ่มเขียนได้ไม่ยาก ยิ่งถ้าใครเขียนภาษาสาย Structure/OOP เช่น C/C++, C#, Java มาก่อน อาจจะชอบในความเป็น Dynamic Type เราสร้างตัวแปรแล้วเก็บค่าอะไรก็ได้ ทำให้มีความคล่องตัวในการเขียนมากๆ ก่อนที่พอเขียนไปเรื่อยๆ เราจะพบความแปลกของมัน ยิ่งเขียนไปนานๆ เราก็พบว่ามันเป็นภาษาที่ทำให้เกิดบั๊กได้ง่ายมาก และเป็นหนึ่งในภาษาที่น่าปวดหัวที่สุดที่คนโหวตๆ กันเลย ด้วยเหตุผลแรกคือการที่ตัวแปรไม่มี Type นั่นเอง (อีกเหตุผลหนึ่งคือส่วนใหญ่ของคนที่เปลี่ยนมาเขียน JavaScript เคยชินกับภาษาแนว OOP มาก่อน พอมาเขียนภาษาแนว

รู้จักกับ TypeScript – ประวัติของภาษาที่เติมไทป์ให้กับ JavaScript

ในบทความนี้จะเล่าถึงที่มาที่ไปของ TypeScript อย่างเดียวนะ ส่วนเรื่องสอนว่าใช้งานยังไงได้บ้าง จะเขียนอีกทีในบล็อกต่อๆ ไป สำหรับภาษาโปรแกรมทุกวันนี้ ถ้าแบ่งคร่าวๆ ด้วยชนิดของตัวแปร เราจะแบ่งได้ 2 อย่าง คือ Static Type: ต้องกำหนดชนิดตัวแปร เช่น int, string ตั้งแต่สร้างตัวแปร และ Dynamic Type ตัวแปรประเภทนี้ไม่ต้องบอกว่าเก็บค่าชนิดไหน เปลี่ยนไปได้เรื่อยๆ สำหรับภาษาแบบ Dynamic Type ที่ไม่ต้องกำหนดชนิดตัวแปรให้แน่นอน จะเซ็ตค่าเป็นอะไรก็ได้นั้นอาจจะทำให้เขียนง่าย

Async in Dart (5) รู้จักกับ FutureBuilder/StreamBuilder, ตัวช่วยสร้าง Async-Widget ใน Futter

เนื้อหาในบทนี้ เป็นคลาสเฉพาะที่มากับ Flutter Framework เท่านั้น .. ถ้าเขียน Dart ธรรมดาจะไม่มีให้ใช้นะ!! เอาจริงๆ 99% ของคนที่ศึกษาภาษา Dart ก็เพื่อเอาไปเขียนแอพ (หรือเว็บ/เด็กส์ท็อป) แบบ cross-platform ด้วยเฟรมเวิร์ก Flutter นั่นแหละ ตามความคิดของเรา จริงๆ Flutter น่าจะเลือกภาษา Kotlin มาใช้แทนมากกว่า แต่ก็มีเหตุผลหลายๆ อย่างนั่นแหละที่ทำให้ทำไม่ได้ สำหรับการเขียน Flutter

Dependency Injection กับ Service Locator ต่างกันยังไงนะ?

ในโลกของ OOP เรามักจะสร้างคลาสต่างๆ ที่มีการเรียกใช้กันต่อเป็นทอดๆ มากมาย เช่นโค้ดข้างล่างนี่ class Car { private Engine engine; public Car() { this.engine = new Engine(); } } Car car = new Car(); เราสร้างคลาส Car และ Engine

Async in Dart (4) ควบคุมข้อมูลในstreamอย่างเหนือชั้นด้วย StreamController

Async in Dart (4) ควบคุมข้อมูลในstreamอย่างเหนือชั้นด้วย StreamController ในบทที่แล้วเราสอนการสร้าง Stream แบบง่ายๆ ไปแล้ว แต่ในบางครั้งเราต้องการควบคุมข้อมูลใน Stream แบบคัสตอมมากๆ ซึ่งข้อมูลอาจจะเข้ามาจากหลายทางมากๆ การที่เรามีแค่ yield จากฟังก์ชันเดียวอาจจะไม่เพียงพอ ดังนั้นเลยเป็นที่มาของคลาสที่ชื่อว่า StreamController ซึ่งเป็นคลาสที่เอาไว้ควบคุม Stream อีกที StreamController การสร้าง Stream แบบธรรมดาก็จะเป็นประมาณนี้ Stream<int> getNumberStream() async* {